Rondreis door West-Canada

Op zoek naar beren, walvissen en magische natuur

© Sanne van der Valk

De zenuwen gieren door mijn lijf. Ik sta op het punt om voor het eerst een echt verre reis te maken. Over tien uur land ik in een land wat al onwijs lang op mijn dromenlijst staat: Canada. Drie weken ga ik hier met een groep het westen verkennen. En hopelijk die foto’s maken waar ik al zo lang van droom: beren, walvissen, adelaars, en wie weet wat nog meer!

***

Het is mei 2018 als ik de sprong waag. Mijn eerste reis buiten Europa. Gelukkig is de groep meteen gezellig en zelfs de lange vliegreis valt mij reuze mee. Dit is mijn reisverhaal in een aantal hoogtepunten uitgelicht.

***

Één van de vele mooie uitzichten op Vancouver Island | © Sanne van der Valk

Vancouver Island

Victoria

De eerste dagen zijn we op Vancouver Island waar we vanaf het vasteland met de ferry heen zijn gevaren. We zien helaas nog geen orka’s, maar ach we hebben nog drie weken te gaan! We spenderen de middag in een zonovergoten Beacon Hill Park in Victoria, de hoofdstad van Vancouver Island. Vanaf de rand van het park zien we Amerika liggen aan de andere kant van de oceaan. Niemand maakt het laat die dag en probeert de uren verloren slaap (want jetlag) in te halen. De volgende dag gaan we al sight seeing door Chinatown, het centrum, langs de parlementsgebouwen en door de haven. Victoria is nog erg Brits, wat ook te zien is in de architectuur, maar wel heel leuk en afwisselend!

Qualicum Falls Provincial Park – Cathedral Grove – Ucluelet

We reizen een flink eind vanaf Victoria en komen daarbij door het plaatsje Chemainus, beroemd om zijn schilderingen. We stoppen voor een picknicklunch in Qualicum Falls P.P. waar we een wandeling rondom de watervallen maken. Overal om me heen groene bossen en het razen van het water, ik kijk mijn ogen uit. We zijn onderweg naar Ucluelet aan de westkust van Vancouver Island. We passeren onderweg ook het beroemde Cathedral Grove, een oerbos met immens oude bomen. Aan het eind van de middag komen we aan bij onze bestemming en ons gezellige hotel aan de haven. Ucluelet ligt in het Pacific Rim National Park. Het uitzicht op de woeste oceaan is adembenemend en ik kan me heel goed voorstellen dat de beren, poema’s en herten hier gedijen. Helaas hebben we nauwelijks tijd om in dit uitgestrekte natuurgebied op ons dooie gemak te wandelen. Wel maken we de dagen erna een paar stops bij verschillende stranden voor kleine wandelingetjes. Ik wil hier zeker nog eens naar terug om in eigen tempo deze natuurpracht te ontdekken.

Tofino – bear watching

Één van de onverwachte hoogtepunten van de reis: Tofino! Ik heb meteen een zwak voor dit leuke plaatjes als onze gids Byron vertelt dat ze hier actief grote ketens als McDonalds en Starbucks weren. Er zijn alleen lokale ondernemers. Je kunt hier prima souvenirs shoppen. Om 17:00 staan we voor de plek waarvandaan we in zodiacs het water op gaan om beren te spotten. We worden in super sexy knalgele oliepakken gehesen en krijgen wanten, mutsen en sjaals om. Beetje gek denken we nog, want het is hartstikke lekker weer. Maar eenmaal op het water zijn we maar wat blij! Want de wind is gruwelijk koud en snijdt door alles heen. Maar wat is deze tocht het waard. Onze gidsen loodsen ons naar beschutte baaitjes en strandjes waar we oog in oog staan met onze eerste zwarte beren. En dat niet alleen, we zien meerdere adelaars, zeehonden en prachtige uitzichten. Terwijl de zon achter de horizon zakt, meren we weer aan en rijden terug naar Ucluelet. Het was een dag om nooit te vergeten!

Whistler

Tot mijn grote spijt verlaten we Vancouver Island alweer (don’t worry some day I’ll be back!) en gaan we terug naar het vasteland: Whistler. Bekend van de Olympische Winterspelen die er een paar jaar geleden zijn gehouden. Helaas ben ik zo ziek als een hond. Maar ik waag me uit de bus als we bij Shannon Falls en Bradywine Falls een korte stop maken.

De volgende ochtend gaat het wat beter en ik besluit Whistler Mountain op te gaan. Lekker met de kabelbaan omhoog, maar terwijl de zon beneden schijnt, passeren we al snel de sneeuwlijn. We zien in de verte een zwarte beer op de pistes onder ons lopen. We wagen ons op de top aan een wandeling. Heel bizar dat je ineens tussen sneeuwmuren van ruim 2 meter hoog loopt. Terug bij het kabelbaanstation nemen we de peak-to-peak gondola naar de tegenover liggende Blackcomb Mountain. De natuur hier lijkt wel oneindig. Halverwege de middag gaan we terug naar beneden om nog wat in de winkels te neuzen. Gelukkig lijkt het erop dat de frisse berglucht me goed heeft gedaan.

Wells Gray Provincial Park

De waterval die tijdens deze reis mijn hart heeft gestolen is ‘Spahat Falls’ in het Wells Gray Provincial Park. ‘Spahat Falls’ of ook wel ‘Bear Falls’ stort schijnbaar vanuit het niets in de lagergelegen put waarvandaan het water weer verder stroomt. De wandeling ernaartoe geeft prachtige uitzichten over de beboste bergflanken. We overnachten in het nabijgelegen Blue River in prachtige houten blokhutten waar we ondanks de regen met zijn allen barbecueën en smores maken boven het haardvuur.

Spahat Falls in Wells Gray Procincial Park. | © Sanne van der Valk

Jasper National Park

Dan toch wel het moment waar iedereen naar uitkijkt: we gaan Jasper National Park in! We stoppen eerst bij de Rearguard Falls. Byron vertelt ons dat dit de plek is tot waar de sterkste zalmen ongeveer komen om te paaien en vervolgens te sterven. Het lijkt me heel gaaf om nog eens in dat seizoen te komen want dan is de kans nog veel groter dat je beren en ander groot wild ziet, die afkomen op de zalmentrek. Maar terug naar nu, we gaan naar Mount Robson, de hoogste berg van de Canadese Rocky Mountains. Helaas blijft de berg deels voor ons in nevelen gehuld, maar al rijdend tussen de enorme bergketens, krijg je wel een beetje een idee. Moe komen we aan bij ons hotel aan de buitenrand van het stadje Jasper. Het ligt aan de Athabasca River waar we diezelfde avond een wandeling maken. En verdomd! We zien ineens een groepje elks (wapiti’s in het Nederlands) de rivier oversteken.

Maligne Canyon

Diepe kloven, bruisend kristalblauw water, watervallen en het gevoel alsof er ieder moment een beer (of een ork, uruk-hai, hobbit, fee of ander mythisch wezen) je pad kan kruisen. Dat is het gevoel als je door Maligne Canyon wandelt. We denken zelfs een wolf te zien! Byron lacht zich kapot en laat ons denken dat we serieus een (vrij zeldzame) wolf hebben gezien. Het blijkt een coyote. Lekker dan… maar toch weer een nieuwe soort voor het lijstje 😉

Eenmaal uit de canyon, lopen we langs de Athabasca River. Het is heerlijk rustig en we hebben stralend weer. Van het water gaan we nog een stuk door het bos waar we uitkomen tussen Lake Edith en Lake Annette waar we met zijn allen picknicken. De middag is vrij ter eigen besteding.

Paardrijden in Jasper

Rondom Jasper zijn meerdere maneges waar je een rit te paard kan maken door het bos. Met een klein clubje besluit ik dat te gaan doen. De zenuwen gieren door mijn lijf want de laatste keer dat ik op een paard zat, brak ik mijn schouder zo finaal dat er pennen en bouten in moesten om het weer te repareren. Maar om de een of andere reden voelt het passend in deze omgeving. Als ik mijn verhaal uitleg, krijg ik volgens de staleigenaar ‘het liefste en makkelijkste paard’ mee. Dat zal best, maar Shadow is toch behoorlijk groot…. Gelukkig kent hij de routine en loopt hij braaf het rondje. De gids vertelt me dat het bij zulke tochten in feite hetzelfde gaat als bij husky’s tijdens een sledetocht. Het ene paard loopt graag voorop, het andere wil alleen achterop en niet alle paarden mixen met elkaar. Dus vandaar dat de paarden vaak in dezelfde formatie rijden. We maken een rit van een uur en hebben vanaf de bergrug mooi uitzicht over Lake Edith en Lake Annette waar we die middag gepicknickt hebben. Toch wel blij dat ik mijn angst heb overwonnen, neem ik afscheid van Shadow en ga terug naar het hotel. We zijn allemaal moe na deze lange actieve dag in de natuur. Ik slaap als een blok.

P.S. Let wel goed op de leefomstandigheden van de paarden als je besluit een tocht te maken. Je wilt natuurlijk wel dat er goed voor ze gezorgd wordt en dat de dieren niet misbruikt worden ter vermaak van toeristen.

Beren op de weg!

We zijn onderweg van Jasper, dwars door Jasper N.P. naar Kananaskis, in Banff N.P. als we ineens op een file stuiten. Dat betekent maar 1 ding: er loopt iets groots op of naast de weg. En daar is ze dan: een grizzly! Levensgevaarlijk, maar o zo gaaf, en ze loopt vlak langs onze bus. Het jonge vrouwtje heeft imposante klauwen en showt ze nog even voor ze toch besluit om door te lopen. Wow, weer een droom die uitkomt!

Athabasca Glacier – Columbia Icefield

Heel confronterend vond ik het bezoek aan de Athabasca Glacier. Langs de weg ernaartoe staan bordjes met jaartallen. Tot die plek reikte het ijs van de gletsjer nog in dat jaar. Er volgt een lange weg voordat we het ijs van tegenwoordig hebben bereikt. Wie nog steeds niet in klimaatopwarming gelooft, mag daar wel eens even gaan kijken. En het is heel dubbel, want ook wij staan daar met een bus om de gletsjer te zien. Maar om in het echt te zien, hoe rap het gaat, doet je toch des te meer beseffen dat we écht het tij moeten proberen te keren. En ik geloof daarbij dat ieder stapje, hoe klein ook, telt. De oceaan bestaat immers ook uit heel veel waterdruppels toch?

Peyto Lake

Het bergmeer dat samen met Moraine Lake mijn hart stal: is Peyto Lake. Zulk blauw water is werkelijk betoverend. Net als de omgeving. Een ranger vertelt ons dat het water zo blauw is omdat het bestaat uit smeltwater uit de bergen. Daar zitten deeltjes en sedimenten in waarop zonlicht reflecteert en deze bizar blauwe kleur ontstaat. De plek is wel populair onder toeristen, dus het is even dringen voor een mooi plekje om een foto te maken. Maar het voelt veel authentieker dan bijvoorbeeld Lake Louise, wat toch erg vercommercialiseerd is in mijn opinie.

Peyto Lake is werkelijk adembenemend. | © Sanne van der Valk

Banff National Park

Jasper N.P. loopt over in Banff N.P. Het hele gebied wordt gekenmerkt door messcherpe bergpieken, oneindig lijkende bossen, kristalheldere meren en rivieren en het is het domein van beren, herten, poema’s en meer. Je kunt hier eindeloos wandelen, picknicken en kamperen wat mij betreft. Wat wij ook veel hebben gedaan. Hieronder een kleine compilatie van wat je kunt verwachten.

Banff en Lake Minnewanka

Het dorpje Banff ligt midden tussen de bergruggen en is echt heel idyllisch. Wij hebben er wat rond gewandeld en de winkeltjes bekeken nadat we Tunnel Mountain hebben beklommen. De wandeling is goed te doen en vanaf de top heb je echt een prachtig uitzicht over Banff onder je. Zeker doen! In de namiddag heeft onze gids ons meegenomen op een mini-safari rond Lake Minnewanka. Daar zit behoorlijk veel wild dat zich laat zien. Helaas geen beren, maar we hebben wel van dichtbij bighorn mountain sheep en elken (waitipi’s) gezien. Daarnaast is het ook gewoon een super mooie omgeving.

In Jasper en Banff National Park is het zeker aan te raden om eens onder de sterren te kamperen. Wij hebben in Kananaskis in een authentieke ‘trappers tent’ geslapen. Geen wifi, alleen bos, beren en sterren. En een kampvuur barbecue met smores!

Ook heel leuk om eens in te verblijven op reis: een hostel! Wij sliepen 2 nachten in het Dreamcatcher Hostel in Golden. We hadden wel de mazzel dat wij er als enige groep waren. Maar ik vond het heerlijk om weer eens zelf te koken en gezellig ’s avonds met zijn allen een spelletje te doen.

Moraine Lake

Naast Peyto, is Moraine Lake ook echt een parel! Als je een klein stukje via het pad de rotsen op klimt, heb je beste uitzicht op het meer. Het was hier ook lang zo druk niet als bij Lake Louise of Peyto Lake, maar dat kan toeval zijn geweest. Want onbekend is het zeker niet! Ik zou hier dolgraaf een wandeling hebben gemaakt, maar dat liet ons reisschema helaas niet toe. Nog een reden om zeker nog eens terug te komen!

The Othello Tunnels,
Coquihalla Canyon

Nog zo’n plek waar ik echt nog opnieuw heen wil: De Othello Tunnels in de Coquihalla Canyon. Ik vond het een plek die zo thuis hoort in een episch fantasy avontuur. De tunnels zijn in feite oude spoortunnels die vroeger dwars door de bergen zijn gehakt. Tegenwoordig rijden er geen treinen meer, maar kan je er wel doorheen wandelen. Vanaf de oude spoorbruggen heb je gaaf uitzicht over de rivier en de bergwanden. In de tunnels zelf zie je letterlijk geen hand voor ogen, zo donker zijn ze. Maar meestal zie je gelukkig wel het licht aan het einde van de tunnel 😉

Vancouver

De laatste dagen van de reis verbleef ik in Vancouver. Wat toch niet helemaal was wat ik me ervan voorstelde, maar toch ook wel hele leuke plekken kent. Dus ik zou het zeker niet zomaar overslaan tijdens een reis in West-Canada. Wat mij vooral opviel was dat Vancouver heeeeel veeeel grote glazen wolkenkrabbers heeft. Daar heb ik eigenlijk niks mee. Maar deze plekken vond ik wel heel tof:

Iets wat je op veel plekken in Canada kan doen, is een vlucht in een watervliegtuig maken. Ik heb het onder andere gezien in Victoria, Vancouver, maar ook in Whistler en Jasper (voor een tocht over de bergen). Het kost wel wat, maar het uitzicht is het ongetwijfeld waard.

Gastown

Dit is de oude historische binnenstad en is alles wat ik in een stad zoek: oude panden, leuke winkels (zowel commerciële als quirky ones) en doorspekt met historische plekjes en bezienswaardigheden. Zoals de stoomklok die ieder uur ook daadwerkelijk een deuntje speelt en stoom blaast. En ook moet je even langs het standbeeld van  John ‘Gassy Jack’  Deighton, de man die ooit de taverne oprichtte waar Gastown mee ontstond. De wijk is dan ook naar hem vernoemd. Ik ben hier ook super goed geslaagd voor souvenirs in de vele leuke winkeltjes.

Stanley Park

Vancouver kent veel parken en Stanley Park is verreweg het grootst. Je kunt er heerlijk wandelen en het heeft veel verschillende bezienswaardigheden. Een must zijn wat mij betreft de totempalen middenin het park. Aan het begin heb je toch ook wel een mooi panoramisch zicht over de haven en het dure woondistrict van de stad. Het standbeeld van ‘Meisje in een wetsuit’ is geïnspireerd op het standbeeld van de zeemeermin in Kopenhagen. Ze symboliseert de verbondenheid van Vancouver met de zee. Natuurlijk zijn er ook plenty koffietentjes en eettentjes om even uit te rusten en wat te eten of drinken. Er zijn ongetwijfeld meer mooie plekken in Stanley, maar dit zijn de plekken waar ik tijd voor had tijdens mijn reis.

Orka’s spotten

En dan de orka’s, de reden waarom ik zo graag naar Canada wilde. Iedereen zei dat ik die gegarandeerd zou zien, maar niets bleek minder waar. Op mijn laatste vrije dag ben ik samen met twee groepsgenoten nog één keer op pad gegaan in de hoop ze te zien. We hebben een extra dag in Vancouver opgeofferd om in plaats daarvan naar Steveston te gaan, de buitenwijken van Vancouver. Vanaf de haven daar zijn we met een jacht wederom de wateren tussen het vasteland en de Canadese eilanden opgegaan. Zou het lukken?! We komen eerst zeearenden, zeehonden en twee Stellar zeeleeuwen tegen, ook heel tof! Ze lagen te chillen op een boei en deden zelfs nog een showtje. Maar dan kraakt de radio van de boot… de biologe die aan boord is, reageert enthousiast. We veranderen van koers en gaan in een rechte lijn af op: jawel orka’s! Het was het lange wachten waard want we zien een mooie grote groep mét twee kleintjes. We krijgen uitgebreid de tijd om ze van een respectabele afstand (dank u telelens) te bekijken, filmen en fotograferen. Dromen komen soms gewoon echt uit. Tevreden keerde ik huiswaarts van dit waanzinnige avontuur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s